هوایت دست سنگینی داشت…این را وقتی به سرم زد فهمیدم…
::
::

دوست دارم یک شبه،هفتاد سال پیر شودم در کنار خیابانی بایستم…
تو مرا بی آنکه بشناسی،از ازدحام تلخ خیابان
عبور دهی …
هفتاد سال پیر شدن یک شبه
به حس گرمی دستای تو
هنگامی که مرا عبور میدهی بی آنکه بشناسی
می ارزد …
::
::
میان این همه که جان آدم را به لب میرسانند،اسم عزرائیل بد در رفته است …
::
::

خواستم بگویم به”جهنم”که رفتی ..
دیدم واژه ی بهتری هم وجود دارد ..
به”همین روزهای من”که رفتی ..
::
::
تلخ است… 
فرداهایی رو میگویم
که قرار است
 از توکه همه ی دنیای منی 
یک انسان معمولی بسازم!
::
::

نمیدونم چرا همیشه آخرش میفهمیم که از اولش اشتباه بوده …
::
::
گاهی وقتا خودم رو بغل میکنم و میگم:یادته چقدر آغوشش گرم بود؟؟؟الان دیگه اون رفته و باید به