دلـــم …
نه عشق آتشین میخواهد ، نه دروغ های قشنگ …. !
نه سکوت تلخ شاعرانه …
نه ادعاهای بزرگ …
نه بزرگی های پُر ادعا …. !
دلم یک فنجان قهوه ی داغ میخواهد …
و یک دوست که بشود با او حرف زد … !

::

::
عـاشقـانه های من را بـا او تـکرار نـکن
اگـر عاشـقت بـاشد
عـاشقانـه ای برایـت می سـازد
که مـن جـا انـداختـه ام
::
::
یک نفر
مُشت مُشت
بر دل تنگی ام،
دلشوره می پاشد…!
::
::
تبعـید آدم بهــانـه داشت ،
یکــ سیـب !
امــــا مـن
هنـــوز نـمیـدانــم چـــرا
بــی بهـــانـه از قلــبت تبعیــد شــدم !…
::
::
تقصیـــــر تو نیست حتمــــا اشتبـاه از طرف متصدی ارزو بوده
کـه تو نصیب دیگـری شدی
::
::

ایـــن لحظه هــا
تنــــم یــه آغــوش گرم می خواهــــد با طـــعم عشــق نه هوس……. ..
… ایــن لحظـــه هــا
لبــانم رطوبــت لبــهایی را می خواهـــد با طعم محبت نه شهوت…
… این لحظــه ها
گیسوانـــم نوازش دستی را می خواهــد با طعم ناز نه نیـــاز…
این لحظـــه ها
تنی می خواهم که روحــــم را ارضـــا کند نه جســـمم را

::
::

کوکِ دوستت دارم !
زبانت کوک نمی شود !..
به آنچه ..
گوش من محتاج شنیدنــش است
::
::
گاهـــی آنقـــدر دلـــم از زندگـــی سیـــر میشه
که میخـــوام تا سقفـــ آسمان پـــرواز کنـــم
و روش دراز بکشـــم
آروم و آســـوده !
مثـــل ماهـــی حوض مان
که چنـــد روزیـــست روی آبـــ است …!
::
::
مـــات شــدم از رفـتنت !!
هیــچ مـیز ِ شطـرنجی هـم …
در مــیان نـــبـود !
ایـن وســط ،
فــقط یـک دل بـــود ..
کـه دیگــر نـیست !!
::
::
فـــال مـی فـُــروشـَـم
نــَـتـَرس
بــــِه اَنـــدازهی بــَـختـَــم ســـیاه نیــــست
یــــه دانـــِه بــِـخـَر
شـــایــد فــــال ِ تــُو نـــانــی
بــَـر سـَر ِ ســُـفـره ی ِ خــالـــی مــَــن بــاشَــد !!
::
::
وقتی ازم میپرسی که خوبی و من میگم ای بد نیستم…
یعنی بدم..!
خیلی هم بدم…
پس نگو خدارو شکر..!!!
::
::
سر ِ میز ِ شام
هر چند وقت یه بار به سقف نگاه میکنم
تا اشکای جمع شده تو چشمام بیرون نریزه
::
::
من و تو رفیق بودیم….
تو واسم یه چیزی بیشتر از رفیق بودی!
…تو!
::
::
دلخوشم که هر چه از من دور شوی
از آن ســوی کُره زمین به من
نزدیکــــــ تر می شوی !
فقط می ترسم مبادا
گالیـله اشتبــاه کرده باشــد…!
::
::
گاهـــــی بــایـد بی رحـــــم بــــود
نـــه بــا دوســـت
نـــه بــا دشـــمن
بـــلکــه بـــاخــودتـــ
وچــه بــزرگــتــــ مــی کـــنـه اون ســـیلـی
کــــــه خـــودتــــ مـــی خـــوابـــونـی تـــوصــورتتــــ…
::
::
بــه دلــم مــی گــویــم
آن یــوسفــی هــم کــه بــرگشتـــ بــه کنعــانش
استثنــا بــود
تــو غمتـــ را بخــور …
::
::
حــمــاقت که شــــاخُ دُم نـــدارد
حــــماقــــتـ یـعنـی مـــن که
آنــــقــدر مــی روم کهـ دلـــــتـنـگـــم شــــوی
خــــبـــری از دلـــتـــنــگـــی تــــــو نــمــی شــــود
بــــر مـــی گـــــردم
چــــون
دلـــتـــنـــگــــتــــــ مـــی شــــــوم
::
::
دلـتنگی‌هایـم را
زیـر دوش حمّــام می‌بَـرم،
بُـغـضـم را
میـان شُـرشُـر آبِ داغ می‌تـرکـانـم،
تا همـه فـکـر کننـد
قرمـزیِ چشمـانـم
از دم کـردنِ حمّـام است….
::
::

حوصـــله خوانــدن ندارم
حوصـــله نوشتــن هم ندارم
این همـــه دلتنـــگی دیگر نه با خــواندن کم می شود ، نه نوشـــتن.
دلـــم لمـــس آغوشت را می خـــواهد
فقــــط همــــین
::
::
جایی خواندم ما آدمها زنده ایم
به سبب آنکه کسی دوستمان داشته باشد
سوالی پیش آمد…!!!
من برای چه زنده ام..؟!!
::
::
مردمانی هستند که می‌خواهند بدانند تو چه مرگــــتــــــ است …
و وقتی بفهمند چه مرگــــتــ است …
بهت می‌گویند بس کن …
انرژی منفی نفرست …
اینجاست که سکوتــــــــــــ معنا پیدا می کند …
و تنهـــــــــــــــــــــــایی می شود تنها چاره … !
::
::
اَشـک هـایـم زیـادی شــور شـُـده اَنــد
مـگـر چــِـقــَـدر نــَمـَک بـَر زَخمـَم
پـاشـیـدی و رَفــتــــی
کــــه اِضـافـه اَش اَز چـشمـانـَم مــیـریــزد
::
::
شریزه نزدیکـــمون بود
همــه چیــــو میــســـوزوند
ولــی خـــورشید خــــانم خبــــــر نداره
یــکی رو ایـن زمـــــــین
هســــت کــــه حتـــی
اســــــمش
تمـــــام
وجــــــودمو میــسوزونــــه
::
::
گاهـــــی آدم دلـــــش میخواهد کفش هایش را در بیاورد،
یواشکــــی نوک پا نوک پا از خودش دور شـــــــــود،
بعد بزند به چاک فرار کند از خودش …..